امرسون، فیلسوف و مورخ نامی آمریکائی در وصف کتاب می گوید:

روزهایم را با کتب گذشتگان می گذرانم، افکارم با شکوه آنان دیدگانم را به دنیائی دیگر روشن می سازد. در کتابخانه ام دوستانی دارم که هرگز از من دلتنگ و ملول نمی شوند و دوستم می دارند. به همین سبب است که روزها و شب هایم را با آنان سپری می کنم. هنگامی که شادمانم، مرا مسرورمی کنند، و آن زمان که غمگین ام و اندوهی بر دل دارم، سبک بارم می گردانند. ازآن جا که به ارزش و اهمیت این دوستان ظاهراً خاموش پی برده ام، می دانم که تا ابدیت به آن ها مدیونم.

هرازچند گاهی از سر حق شناسی قطرات اشک بر گونه ام جاری می شود، و در این دقائق به رفتگانی می اندیشمکه این گوهر های ارزشمند و گران بها را با چه تلاشی برای ما به یادگار گذاشته اند، همواره به یاد آنان زندگی می کنم، و همیشه بر این باورم که آن ها هرگزنمرده اند. درزندگی ام با این آثارحقائق را درک می کنم و به اشتباهات خود پیمیبرم و به همین خاطربا تواضع و احترام خاص،به تعالیم آنان با جان و دل گوش فرا می دهم و می دانم که من نیزبه زودی به آنان ملحق خواهم شد، و آن گاه همگی به سوی ابدیت خواهیم شتافت. اما نام آنان برکتاب هایبشان ثبت شده است، و هرگزغبارایام بر روی این آثار، پرده ی فراموشی نخواهد کشید، و نام شان تا ابد زنده خواهد ماند.

دینگ       دینگ       دینگ

ساعت 9 و هجده دقیقه

آغاز سال 1387 هجری شمسی

هر روزتان نوروز، نوروزتان پیروز

و اما عیدی وبلاگ من در سال جدید شعری است از ابن یمین فریومدی:

گوهر دانایی

آن کس که  بداند و بداند که بدانـد          اسب طرب از گنبـد گـردون بجهانــد

آن کس که  نداند و بداند که ندانـد          هم خویشتن از ننگ جهالت برهاند

آن کس که بداند که نداند که نداند          بیدارش  نمایند که بس خفته نماند

آن کس که  نداند و نداند که ندانـد          در جـهـل مــرکب ابــدالـدهــر بمــاند