خانم پریدخت سپهری- خواهر سهراب سپهری- در کتاب مرغ مهاجر می نویسد: یکی از عادت های خانواده ی ما، کتاب خواندن بود. از همان کودکی، همین که خواندن و نوشتن را فرا می گرفتیم، کتاب های گوناگونی را در اختیارمان میگذاشتند، می خواندیم. بدین ترتیب از آغاز به مطالعه خو گرفتیم و وجود کتاب به صورت ضرورتی در زندگی مان در آمد.

سهراب و همه بچه ها، در ساعت های معینی مطالعه می کردند؛ هیچ چیز نمی توانست این ساعت برنامه ریزی شده را تغییر دهد، یا به تاخیر اندازد. ابتدا مادر و بعد سهراب و بقیه بچه ها به نوبت با صدای بلند کتاب می خواندند و همه می شنیدند.

بدین ترتیب خواندن کتاب کم تر وقت می گرفت و در ضمن کوچکتر ها هم بهره می بردند. خواندن غزلیات حافظ و فال زدن با آن نیز اغلب توسط مادر انجام می شد. بچه ها با بی صبری منتظرپایان کار مادر و شروع برنامه کتاب خوانی بودند. در شب های بلند زمستان، پس از انجام تکلیفهای مدرسه، وقتی همه دور کرسی می نشستیم، باز هم کتاب می خواندیم و این کار جاذبه خاصی داشت.

این سه زن

        مریم فیروز         اشرف پهلوی        ایران تیمور تاش

 این کتاب روایتی تاریخی همچون رمان است که مسعود بهنود آن را در تابستان 1374 یعنی هنگامی که مریم فیروز و اشرف پهلوی هنوز زنده اند نوشته است. فکر نوشتن این کتاب برای نویسنده ابتدا در زمان رژیم پهلوی رخ داد، ولی بنا به دلائلی به تعویق افتاد تا اینکه نویسنده پس از نشستن در پای خاطرات ایران تیمورتاش و ضمن گفتگو با یکی ازنوادگان ناصرالدین شاه دست بر قلم شد.

هم اکنون چاپ یازدهم این کتاب با تیراژ ۶۰۰۰ نسخه نشان از موفقیت نویسنده در بیان خاطرات است.

قسمتی از مقدمه این کتاب:

« اما، ورای این ها، کتاب حاضر بدان می ماند که عکس شلوغ و پر نفری را برداشته ام و در آن 3تن را بزرگ کرده، زیر زره بین نهاده ام. تصویر آن سه زن را.»

از مزیت های دیگر این کتاب استفاده از عکس هائی است که واقعیت های نوشته شده را ملموس تر میکند.