باز دلم پریشان شد.......... حیرت زده شد............ محو شد..........

در واژگانی که فریاد میزنند

و فریادشان فریاد محمد است،    فریاد علی است،     فریاد زهرا و فرزندان اوست.

نمیدانم چه بگویم ولی میدانم که مملو از ناگفته هایم

مملو از ناگفته هائی که همواره در دلم بی قراری می کنند

ولی اکنون تاب تحملم نیست،

سکوتم را می شکنم،

سکوتی که گویا قبل از هر فریادی لازم است.

پس با دلی شکسته و چشمانی گریان فریاد میزنم:

سکوت بهتر ازفریاد است

      تا سحــر ای شمع بـر بالین من              امشب از بهـــر خـدا بیدار باش       

سایه ی غم ناگهان بر دل نشست             رحم کن امشب مرا غمخوار باش

کام امیدم به خــون آغشتـه شد             تیر های غم چنان بر دل نشست

کانـــدرین دریای مست زندگی              کشتی امیــد من بر گـل نشست

آه! ای یاران به فریــادم رسیــد              ورنه مرگ امشب به فریـادم رسد

 ترسم آن شیرین­تر از جانم ز راه   ­­­           چـون به دام مرگ افتـــادم رسد

گریه و فریاد بس کن شمع من!               بر دل ریشم نمک دیگـر مپــاش

قصه ی بی تــابی دل پیش من                بیش­ازاین دیگر­مگو خاموش باش

جز توام ای مــونس شبهای تار               در جهان دیگر مرا یــاری نمانـد

زآنهمه یاران به جز دیدار مرگ                بـا کسی امیــد دیــداری نماند!

همدم من مونس من ، شمع من               جز­توام در این جهان غمخوار کو؟

واندرین صحرای­وحشت­زای­مرگ    ­            وای بـر من، وای برمن، یــار کو؟

اندر این زندان­من امشب، شمع­من               دست خواهم شستن از این زندگی

 تا که فردا همچو شیران بشکنند                ملتــم زنجیـــرهای بنــــدگی.

                                                                  دست خط دکتر علی شریعتی